content top

Publikowanie w internecie zdjęć w celu ośmieszenia to pomówienie

Sprawa dotyczyła młodego człowieka, który udostępnił w paru grupach, istniejących na serwisie społecznościowym Facebook, posty sugerujące, że bohater jego wpisów nie potrafi parkować. Wpisy opatrzone zostały fotografiami. Zachowanie zakwalifikowano jako czyn z artykułu 212 kodeksu karnego (Dz. U. z 2016r., poz. 1137). Pomiędzy oskarżonym a pokrzywdzonym doszło parę miesięcy wcześniej do konfliktu, który zakończył się uznaniem oskarżonego winnego popełnienia wykroczenia drogowego na szkodę pokrzywdzonego i skazaniem go na karę grzywny w wysokości 500 zł.

Oskarżony nie przyznawał się do zarzucanego mu czynu. Potwierdził, że był autorem analizowanych wpisów, ale jak zaznaczył, nie ujawnił w nich danych „pozwalających na identyfikację pokrzywdzonego”. Poza tym podkreślił, że „nie działał w celu pomówienia, lecz w celu ostrzeżenia innych użytkowników dróg przed niestosownym zachowaniem pokrzywdzonego jako kierowcy, którego osobiście doświadczył”.

Sąd nie zgodził się z przedstawionym przez mężczyznę stanowiskiem. Biorąc pod uwagę zeznania pokrzywdzonego i świadków uznał, mężczyznę za winnego zarzucanego mu czynu.

Pokrzywdzony wskazał, że o problematycznych postach dowiedział się od kolegów. To oni zauważyli publikacje i bez problemu rozpoznali należący do znajomego samochód. Pojazd posiadał charakterystyczne cechy: uszkodzony zderzak, przyciemnione szyby i logo. Istotne okazało się miejsce, w którym sfotografowano auto. Jak wskazali świadkowie, okolica jednoznacznie wskazywała na miejsce zamieszkania pokrzywdzonego.

Publikacja postów spowodowała, że ich bohater stał się rozpoznawalny. Mieszkańcy miejscowości zaczęli na niego trąbić, wyśmiewać, krzyczeć, komentować jego umiejętności. Mężczyzna czuł się „pomówiony i zagrożony”. Zdecydował się na sprzedaż samochodu. Pozbył się pojazdu po zaniżonej cenie.

Sąd analizując sprawę sprawdził kartotekę pokrzywdzonego. Nie wynikało z niej, by był złym kierowcą.

Zgodnie z art. 212 § 1 kk kto pomawia inną osobę, grupę osób, instytucję, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej o takie postępowanie lub właściwości, które mogą poniżyć ją w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania potrzebnego dla danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności, podlega grzywnie albo karze ograniczenia wolności. Na podstawie §2 sprawcy, który dopuszcza się tego czynu za pomocą środków masowego komunikowania, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.


Source: Gazeta prawna

Udostępnij:
RSS
Follow by Email
Facebook
Twitter
LINKEDIN