content top

Alimenty bez rozwodu, czyli środki od małżonka na utrzymanie rodziny

Obowiązek dostarczania środków utrzymania, a w miarę potrzeby także środków wychowania (obowiązek alimentacyjny) obciąża krewnych w linii
prostej oraz rodzeństwo; a także, przy spełnieniu określonych
przesłanek, rozwiedzionego małżonka. Jednakże obowiązek pomocy (także
mateialnej) w trakcie trwania małżeństwa wynika z kodeksu rodzinnego i
opiekuńczego.

Zgodnie z nim małżonkowie mają równe prawa i obowiązki w
małżeństwie. Są obowiązani do wspólnego pożycia, do wzajemnej pomocy i
wierności oraz do współdziałania dla dobra rodziny, którą przez swój
związek założyli. Z obowiązku wzajemnej pomocy wywodzi się między innymi
obowiązek pomocy materialnej. Ponadto oboje małżonkowie zobowiązani są,
każdy według swych sił oraz swych możliwości zarobkowych i majątkowych,
przyczyniać się do zaspokajania potrzeb rodziny, którą przez swój
związek założyli. Zadośćuczynienie temu obowiązkowi może polegać także, w
całości lub w części, na osobistych staraniach o wychowanie dzieci i na
pracy we wspólnym gospodarstwie domowym.

Jeżeli jeden z małżonków
pozostających we wspólnym pożyciu nie spełnia ciążącego na nim obowiązku
przyczyniania się do zaspokajania potrzeb rodziny, sąd może nakazać, a
żeby wynagrodzenie
za pracę albo inne należności przypadające temu małżonkowi były w
całości lub w części wypłacane do rąk drugiego małżonka. Nakaz taki
zachowuje moc mimo ustania po jego wydaniu wspólnego pożycia małżonków.
Sąd może jednak na wniosek każdego z małżonków nakaz ten zmienić albo
uchylić.

Opinia

Aneta Naworska, radca prawny z Kancelarii Naworska Marszałek Jarzembska sp.k:

Zgodnie z art. art. 27 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego: „oboje małżonkowie obowiązani są, każdy według swych sił oraz swych możliwości zarobkowych i majątkowych, przyczyniać się do zaspokajania potrzeb rodziny, którą przez swój związek założyli. Zadośćuczynienie temu obowiązkowi może polegać także, w całości lub w części, na osobistych staraniach o wychowanie dzieci i na pracy we wspólnym gospodarstwie domowym”.

Separacja faktyczna, czyli sytuacja w której małżonkowie nie mieszkają razem, ale nie są rozwiedzeni ani też nie pozostają w separacji orzeczonej przez sąd, nie wyłącza obowiązku wzajemnego przyczyniania się do zaspokajania potrzeb rodziny zgodnie z art. 27 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.

Ponadto zgodnie z art. 28 ustawy kodeks rodzinny i opiekuńczy: „jeżeli jeden z małżonków pozostających we wspólnym pożyciu nie spełnia ciążącego na nim obowiązku przyczyniania się do zaspokajania potrzeb rodziny, sąd może nakazać, ażeby wynagrodzenie za pracę albo inne należności przypadające temu małżonkowi były w całości lub w części wypłacane do rąk drugiego małżonka”.

Oznacza to, że gdy jeden z małżonków nie przekazuje środków pieniężnych na rzecz zaspokajania podstawowych potrzeb rodziny – mimo że pracuje, uzyskuje wynagrodzenie, ale nie przekazuje w ogóle środków na rzecz utrzymania rodziny, sąd na żądanie drugiego z małżonków może zobowiązać pracodawcę, aby co miesiąc cześć jego wynagrodzenia była przekazywana na rzecz rodziny.


Source: Gazeta prawna

Udostępnij:
RSS
Follow by Email
Facebook
Twitter
LINKEDIN